Wódka wymieszana z krwią
pompowana przez chore serce
stłuszczonymi rurami tętnic
w szybkim tempie zatruwa umysł.
Szaleństwo szaleństwu nierówne
choć każdego bardzo się boję
dziś dygoczę gdzieś w koncie
jutro walczę w delirycznym tonie.
Wódka bez której nie umiem już chodzić
myśleć ani żyć już w ogólności
bogini pogardy dla siebie i świata
zastępuje krew w mej tętnicy.
Choćbym jej pozbyć się chciał
nie potrafię tego uczynić
upuszczam więc ją z resztkami krwi
na podłodze w ciemnej piwnicy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz