Gdy zapłonie cesarstwo
i nadchodzi zmierzch.
I wzdłuż i wszerz,
i wzdłuż i wszerz.
I gdy gaśnie cesarstwo
i nastaje świt.
I w przód i w tył,
i w przód i w tył.
A gdy pora już wstać
otwierać oczy i iść.
Gdy już nie ma dokąd pójść,
gdy już nie ma po co wyjść.
Lepiej zostać wzniecić pożar
kiedy znów nadchodzi zmierzch.
I w tył i przód,
i wzdłuż i wszerz.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz