Widziałem Cię we mgle,
stałaś na wzgórzu, wśród umarłych drzew
dłoń twa wzbudziła życie,
powróciły ptaki, urosły kwiaty,
drzewa stały się zielone.
Zakwitły maki,
przyszły dzieci i bawiły się,
tak spokojnie, zaszło słońce
i nastała noc.
A wszystko było dla siebie dobre,
ludzie się kochali,
tylko miłości w moim sercu nie było.
Przyszłaś we śnie i tchnęłaś
gorąc w moje serce.
Dałaś mi kobietę którą kochałem,
dałaś ludziom zioła,
dałaś ludziom miłość.
Dałaś a potem odeszłaś.
Budząc się zobaczyłem
obraz ze snu.
Wszechobecną miłość,
pokój i dzieci bawiące się,
w blasku słońca na trawie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz