Hipnotyczne jej oczu spojrzenie
zmieniające ciało w kamień,
spotkało mnie mimo czarnych mamień
i zapadło mi głęboko jak drzew korzenie
W jej oczach zieleń lasów zaklęta
a włosom słońce blask nadaje,
przed nią kłania się żyto i klękają gaje
i strach przed nią czuje nawet wiedźma przeklęta.
Raz ujrzanej, ach nigdy nie zapomnę
bo wyrzucić Jej z głowy nie mogę,
i ciągle żywię nadzieje płonne.
Nadziei zabić nikt nie może
choćby chciały najgorsze zmory,
i przed jej śmiercią się nie ukorzę .
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz