Myśli krzątające
się w głowie
jak stara gospodyni
po kuchni w
przedświątecznym
zamieszaniu,
niepozwalające
zasnąć choć na
chwilę, niszczą umysł
i ciało.
Brak snu i
ciągłe rozmyślania
w sumie o niczym,
natłok obrazów,
dźwięków i skrawki
rozmów usłyszanych
gdzieś na peronie.
OBŁĘD!!!!!!!!!!!!!
Znajome twarze
lecz niekojarzone
z żadnym nazwiskiem.
Pytanie-Gdzie ją
spotkałem ?
Nurtuje mnie od
miesiąca.
Ach,muszę odpocząć.
Praca-dom,
dom-praca,
i moje ciężkie myśli.
Jak bym chciał
tak beztrosko
jak w dzieciństwie
wybiec w pole
i nie martwić się
dniem jutrzejszym.
Żyć bez nerwów,
wyścigów,kolejek
i duchoty w wagonie metra.
Człowiek sam siebie zaciągnął
na szafot. A pętla się zaciska.
Coraz ciaśniej i ciaśniej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz